Multitasken

Multitasken.

De gangbare definitie van multitasken luid ongeveer.

“Eigenschap van een besturingssysteem: in staat om meerdere taken tegelijk uit te voeren”

Hoe het zit bij een besturingssysteem van een elektronische computer weet ik, maar bij het besturingsssyteem van een mens heb ik mijn twijfels of het in staat is om meerdere taken tegelijk uit te voeren. Mijn lichaam als totaal kan tegelijkertijd ademen, hart kan pompen, bloed kan stromen, zweten, haren groeien, zelfs als ik in coma zou zijn, dus deze processen bedoel ik niet. Ik bedoel de denk-processen van het brein. Kan een brein tegelijkertijd uitrekenen wat 16524 +253434 is, en wat 15624 x 21 is? Kan het brein van een manager tegelijkertijd de aanvraag van een naar opslag vragende werknemer verwerken en tegelijkertijd het ontslag van een andere werknemer verwerken.
Ik heb mijn sterke twijfels of multitasken mogelijk is, waar mensen het woord multitasken gebruiken zou ik eerder de mogelijkheid tot schakelen gebruiken. En ook de mogelijkheid tot goed kunnen schakelen zie ik niet per definitie als iets positief. Ik vind van mezelf dat ik redelijk kan monotasken, het schakelen van de ene taak naar de andere taak gaat extreem langzaam bij mij. De algemeen geldende gedachte dat slecht zijn in schakelen negatief is vind ik relatief, ieder voordeel heb zijn nadeel.

 

 ***
Multitasken versus filteren.
Ik denk dat er een grote overlap zit in deze 2 begrippen. Als ik al probeer om te multitasken dan loopt het bij mij in het 100. In situaties waar eigenlijk een vorm van multitasken word verlangt dan schiet ik soms in een monotask-modus waardoor ik eigenlijk op een extreme manier ga filteren. Ik heb nog nooit de voltallige verenigde naties in New York toegesproken, ik verwacht ook niet dat het ooit zal gaan gebeuren.
Zo af en toe kom ik echter toch in situaties dat ik praat tegen een groep van man of 10. Wat doe ik dan? Ik kijk niemand aan door naar de grond of de muur te staren of ik kijk maar 1 persoon aan op een priemende manier zoals Eelco Brinkman dat destijds deed, meerdere mensen tegelijkertijd aan kijken lukt me niet. Spreken in het openbaar zou ik eigenlijk nog het liefste met een blinddoek/burka willen doen. Dan komt dat gene wat ik eigenlijk wil zeggen het beste in gehooringangen van de groep. Dat eventuele oogcontact slurpt veel energie uit mijn brein waardoor er minder over blijft om datgene te zeggen wat ik wil zeggen. Niet alleen bij spreken in het openbaar ontstaat dit mechanisme. Als ik alleen in de auto zit gaat het over het algemeen wel, die spaarzame keren dat er iemand als passagier bij me in de auto zit en tegen me gaat praten is mijn filter net zo lek als het hoofddeksel van een Pastafarian.
Afbeelding
***
Update komt er aan, wanneer weet ik nog niet.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s