Persoonlijke ruimte

In fysieke en ruimtelijke zin bevind zich de meest ultieme persoonlijke ruimte binnen de contouren van mijn schedel.
In het leven van alle dag komen er wel dingen tevoorschijn uit die schedel. Het aantal dingen wat tevoorschijn komt zie ik toch wel als dat topje van de ijsberg. Het overgrote deel blijft gewoon lekker en veilig persoonlijk. Stel dat die ruimte binnen mijn schedel niet persoonlijk zou zijn dan zou ik dagelijks veel trammelant hebben met mijn mede 7 miljard homo-sapiens. Dit zie ik ook wel als dé reden voor mijn introvertheid, om mezelf niet in moeilijke situaties te brengen kies ik vaak voor het zwijgen. Moet ik lang met iemand samen zijn dan word dat zwijgen weer een balast voor mezelf, middels nerveusiteit.
In de gesprekken bij de GGZ vind ik het weer wel prettig als mijn schedel word gelicht en mijn persoonlijke ruimte komt ter sprake. Die mensen zijn voor mij betrouwbaar. Vogeltjes, honden, een jonge urang oetang vind ik het overigens ook niet erg als ze in mijn schedel wroeten. Vogeltjes, honden, en een jonge urang oetang heb ik nog nooit op een dubbele bodem kunnen betrappen. Als ik tegen mijn duiven op mijn balkon vraag waarom ze de hele boel onder gescheten hebben vinden ze dat helemaal niet erg. Ze halen hun schouders/vleugels een keer op en gaan vrolijk door met toiletteren op mijn balkon. Zeg ik daarentegen tegen mijn onderbuurvrouw dat haar zweetvoeten en sigaretten niet te harden zijn voor mijn reukorgaan dan heb ik de poppen aan het dansen. Stel ik op mijn balkon ga toilettteren krijg ik geen commentaar van mijn duiven, die laten met rustig mijn ding doen. Komt mijn plasje via de regenpijp bij mij onderbuurvrouw terecht dan heb ik wederom de poppen aan het dansen. Als hondjes elkaar tegen komen dan gaan ze elkaar besnuffelen aan de persoonlijke ruimte. Geen hercencel in mijn schedel die er aan denkt om dat ook bij de persoonlijke truimte van mijn onderbuurvrouw te gaan doen, omgekeerd zou ik het ook niet apriecieren. Hondjes mogen wel aan mij snuffelen, heerlijk zelfs. Als ik een hele dag weg ben geweest kon mijn hond minuten lang mijn gezicht aflebberen, Tijdens mijn wekelijkse zwemuitje kies ik ook altijd mijn persoonlijke ruimte. De baan van de meest trage zwemmers kies ik. Ook het bubbelbad ga ik alleen maar in als er ruim plaats is. Hutje mutje in het borrelbad vind ik maar niks. In tegenstelling tot het gros van de mensheid is mijn slaapkamer ook een strikt persoonlijke ruimte. Op vakantie verblijf ik overigens wel in hostels met meer persoons slaapkamers, het is een stuk goedkoper dan een Hilton en de licht vorm van LAT-contact met de mede hostelgasten vind ik toch wel prettig. Net als het contact met mensen op een forum, met een monitor als verdedigingslinie kan ik zelf bepalen of, wanneer, en hoe en waarover ik reageer. Op deze manier blijft de inhoud van mijn schedel redelijk in tact. Of het tact-vol is heb niet zoveel zicht op

Vorig jaar had ik tijdelijk een persoonlijke ruimte waar echt niemand bij kon, zou er toch getracht zijn om mijn ruimte te betreden dan zou de ruimte bezweken zijn. Door weersinvloeden is dat inmiddels toch gebeurt. Vroeger droomde ik wel eens hoe het was om lang in een iglo te wonen.

***
Update komt er aan, wanneer weet ik nog niet, dat is te persoonlijk.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s