December “feestmaand”

De meeste mensen zijn andere mensen

De spreuk die in rode neonletters te lezen is op een gebouw is Rotterdam vind ik wel van toepassing hoe mensen zich gaan gedragen in de maand December. Je kunt bij deze spreuk de vraag stellen of die mensen die andere mensen zijn wel “zichzelf zijn”? Gelukkig is kuddegedrag niet verboden maar ik heb het niet van nature.

Kerst.

Om de goede-lieve-vrede te bewaren conformeer ik me deze ene dag aan de wensen (lees verplichtingen) . Maar langer dan deze ene dag ga ik me niet wringen in het nauwe keurslijf. Als ik met niemand iets maken had dan zag deze dag er zo uit.

09.00 uur wakker worden in mijn “kribbe”
10.00 uur uit mijn kribbe stappen en en glas melk en boterham met pindakaas eten.
11.00 uur het gazon in de voortuin gaan maaien.
12.00 uur zeker op dit moment niet de tv aanzetten …
12.30 uur even online komen.
13.00 uur trek ik mijn wandelschoenen aan en ga tot 14.30 naar buiten waar ik een heerlijke stilte tref
14.30 uur hoor ik in de belendende percelen de eerste familie vete’s tot ontwikkeling komen door de overvloed van gluhwein en kerstpalm.
14.35 uur zet ik een koptelefoon op en ga luisteren naar de keltische muziek van Clanned.
15.00 uur neem ik zelf mijn gitaar ter hand en tokkel heel voorzichtig imagine van John Lennon.
15.30 uur laat ik mijn zwembadje vol lopen met water.
16.00 uur neem ik het ruime sop en ga heerlijk baderen. In gedachten graaf ik een heel diep gat in de aarde zodat ik in australie uitkom waar het op deze dag heerlijk warm is, en waar ze 12 uur op onze tijd voorlopen . . .
17.00 uur trek ik een blik chinese tomatensoep open en warm dit. In de tussentijd bak ik ook een eitje, dit eitje leg ik even later op een boterham.
17.30 uur ga ik dit geheel smak en smaakvol op peuzelen.
18.00 uur is het tijd voor een hoofdstuk uit het meesterwerk van Charles Darwin te lezen in zijn boek “het onststaan der soorten.
19.00 uur zet ik de radio aan en ga naar het * 7 uur * nieuws luisteren.
19.30 uur ga ik nog een klein rondje wandelen met de hond.
20.00 uur kom ik weer even online en lees tot mijn feestvreugde dat er meer mensen in de luxe positie verkeren als ik heb gehad deze dag.
20.30 uur neem ik mijn quetiapine met een glas water.
21.00 uur leg ik mijn zwemspullen klaar voor de volgende dag.
21.30 uur tanden poetsen
21.40 uur zet ik mijn telefoon weer aan die de smorgens uit heb gezet.
21.45 uur kruip ik heerlijk ik mijn kribbe, en waan ik me de messias van het Koningkrijk der Erewhon.

Tussen 11.00 en 12.00 uur mag mijn hondje het hele uur mij mee helpen met het gazon maaien van de voortuin . Tijdens dit uurtje leegt Fikkie zijn blaas door tegen ieder boom in de straat zijn pootje op te lichten en de Urbi-et-Orbi kerst-zegen te geven. Of is dat met Pasen? En Fikkie mag op zich best blij zijn dat hij als hond op de planeet aarde terecht is gekomen, en niet als konijn. Menig konijntje word op de dag des onheils verorberd.

Even terug naar de realiteit, om te beginnen heb ik geen voortuin, en ook geen hondje meer. Maar ik heb gelukkig wel een moeder waar ik “op de mooiste dag van het jaar :huh: ” contractuele verplichtingen heb… Dat ik op deze dag nieuwe kleren aan ‘moet’ doen waar soms de prijskaartjes nog op zitten tijdens het Jingle-Bells zingen, en het kartonnen boordkraagje nog in mijn splinternieuwe blouse zit lukt me toch wel, aangezien ik de rest van het jaar mijn vleugels mag laten wapperen van mijn moeder.

Voor mensen die echt verlost willen worden heb ik een tip. Hij is enigzins omslachtig en hij is redelijk kostbaar. Je boekt een vliegticket, en je zorgd dat het vliegtuig 24 uur doet over een rondje rond de aarde. Als je goed kunt plannen dat bevind je je nooit boven een stukje aarde waar op dat moment ‘feest’ is.

Een therapeutische tip. Mocht je door het conformeren aan neurotypische mensen je woning de laatste weken enige aanpassing heeft moeten onder gaan, dan is het volgens mij van grote therapeutische waarde om je woning de komende 365 dagen niet aan te passen. Dit is therapeutisch voor jezelf, maar ook als er hartje zomer iemand op visite komt en haar kerstkaart boven op de TV ziet staan. En op het eind van het jaar 206 n.d. heb je door deze manier geen metamorfose te ondergaan.
Begin november dacht ik bij het zien van die 4 kerstkaarten van vorig jaar om er “retour afzender” op te zetten. :)

Mark Rutte heeft ooit een uitspraak gedaan “er bestaat geen armoede in Nederland” Nu wil ik het niet hebben of er nu wel of geen armoede is maar het is op zich wel slim van Mark Rutte. Immers als er geen armoede is kun en hoef je armoede ook niet te bestrijden.
In het verlengde van deze uitspraak denk ik ook vaak, “er bestaan geen feestmaanden in Nederland” En als iets niet bestaat in mijn hoofd vier ik het ook niet. Als andere mensen wel “feestmaanden” vieren dan krijgen ze van mij de zegen. Mijn ervaring is dat deze andere mensen het vaak erg irritant vinden als ik me niet conformeer aan “hun feestmaanden”
Ik leef een soort LAT-relatie met mijn 7 miljard mede-aardbewoners. En de woorden van L, A, en T, in het woord LAT, interpreteer ik op mijn manier.

“alle katten hebben asperger” zo klinkt de titel van een boek wat ik overigens niet gelezen heb.
Nu ben ik geen kattenfluisteraar maar anders zou ik ze wel eens vragen wat en of deze diertjes iets vieren of ze uberhaupt iets vieren, misschien vieren ze wel iedere seconde van hun leven. Het mooie als je geen “hoogtijdagen” beleefdt, dat je dan in mijn beleveving een “hoogtijleven” kunt ervaren.

12 februari vier ik feest, en ik leef in het jaar 206 N.D. ;) Volgens wikipedia is Darwin in 1809 geboren. Maar volgens mij is hij in het jaar ‘0’ geboren. Op het stukje aarde wat veel mensen Nederland noemen is het alles bij mekaar nog niet zo slecht leven voor autisten, althans dat is mijn mening. In redelijke vrijheid kan ik geloven/denken/dromen/fantaseren wat ik wil. Maar zoals vaak moet een minderheid zich conformeren aan de massa. Als ik helemaal alleen op aarde zou leven zou ik sommige dagen me anders gedragen dan dat ik dat ik nu doe op die betreffende dagen. Gelukkig heb ik een liberale familie. Wat ik zo mooi vind aan een jaar dat het puur op de natuur-wetten gebaseerd is. 365 dagen en een klein beetje, en in mijn beleving is er niemand die daar iets aan kan veranderen. Het “absolute” geeft me kracht aan mijn brein.

Niets is voor de eeuwigheid, zelfs een eeuw niet. Ook feesten-tradities-gebruiken ontkomen niet aan evolutie/verandering. Waren het eerst heidenen die in december hun feest vierden, later werd dit feest min of meer geconfisceerd door een verbond van creationisten & kapitalisten. Met een gestaag minder worden van het creationisme in westerse maatschappijen evolueert dit feest mogelijk wel tot een natuur-wetenschappelijk feest met de meester van de Evolutie Charles Darwin in de hoofdrol. Dat we kerst vieren op de verjaardag van Charles Darwin, namelijk op 12 februari zal voorlopig nog niet plaats vinden. Toch denk ik dat het beetje voor beetje, evolutie is immers standvastiger dan revolutie het wel die kant op zal gaan. Ik heb een filmpje gemaakt hoe mogelijk in het jaar 317 na-Darwin kerst er uit gaat zien. Intelligentie is ook een vorm van evolutie, en verstand komt met de jaren. Nu wil ik niet direct beweren dat die 3 wijze uit het oosten dom waren dat ze een fonkelend sterretje volgde die hen als een soort tom-tom naar Bethlehem bracht, vele eeuwen voordat Darwin geboren is. De huidige 3 wijze uit het oosten gebruiken hun Origin-of-Species als tom-tom en dan komen ze uit in Shrewsbury in de 2e week van februari.

Doorspelen

Volgens mij is het woord wat onder streektaal valt. De laatste avond van december word er hier over ‘doorspelen’ gesproken. Van oud op nieuw, men is “aan het doorspelen”. Bij dat woord komen bij mij al snel beelden van een orkestjes naar boven die worden gedwongen om maar niet te stoppen met muziek maken, ze moeten doorspelen. Maar nee, met doorspelen bedoelen ze in gezelschap moeten gourmetten, je hebt helemaal geen honger maar er moet doorgespeeld worden, want zonder voedsel heb je geen Spetterend Uiteinde

Candy Crush was gisteren op 25 december erg fideel, op de dag des onheils kreeg ik de hele dag gratis levens in mijn kribbe geworpen, mijn lotgenoten hadden de hele dag geen kind aan me, of ze hadden juist wel een kind aan me, het is maar net hoe je kind-zijn interpreteert. Gisteren ook een mooi voorbeeld van de positieve en negatieve kanten van fantasie/waanbeelden/dromen/hallicuneren. Wat was het geval, aangezien ik op mijn hoofd geen knop heb zitten om mijn gehoor uit te schakelen word ik gedwongen om te conformeren naar de geluiden uit de televisie. Normaliter heb ik zelden een televisie aan staan, maar gisteren dus wel. Eerst de negatieve ervaring, via trillingen kwam de stem van Antoine Bodar mijn gehooringangen binnen geslopen, zijn fantasie/waanbeeld/droom/hallicunatie werd veelal in de we en wij-vorm gesproken. Als mensen in de we en wij vorm fantasieën brengen blokkeer ik. Op een gegeven moment was zijn preek klaar, en het programma idem dito. “zal ik hem ergens anders op zetten?” vroeg ik beleefd. Ik kreeg permissie.
En waarachtig kreeg ik op nederland-3 een fantasie/waanbeeld/droom/hallicunatie was voor mij geweldig kicken was, een meisje met autistische trekjes kwam in beeld, Pippie Langkous :-)Mijn ogen dwaalden weg van het Candy Crush richting Pippie Tommy en Annika, ook Tante Fidelia, het aapje van Pippie Mr Nillson kwamen in alle kamers van mijn hersenen binnen gewandeld. Dat was erg genieten, ik ben trouwens erg jaloers op Pippie dat zijn geen last ondervind van haar Autisme.

Nog een paar dagen en dan ga ik me opmaken voor een “Spetterend Uiteinde”van het jaar 206 n.D..
plattelandspost-mest-800x531
En dan begint zo ongeveer de 40-dagen-tijd vooraleer ik de geboorte van de genius Charles Darwin ga vieren.
Ik ga dit overigens doen zonder anderen een sociale-dwang op te leggen. Ook het andere laten weten van de geboorte van Darwin middels vuurwerk doe ik niet aan. Evolutie an sich is al vuurwerk genoeg binnen de contouren van mijn schedel.

Darwish1

1 Januari, 207 n.d. 00.06 uur in de nacht

  1. verplicht een hand geven
  2. verplicht gelukkig nieuwjaar uitspreken, en iemand toestaan ook een verplichte wens naar jou uit te spreken
  3. verplicht iemand aankijken
  4. en het risico dat de ander ook nog begint te zoenen ook, of nog erger een omhelzing geven waar bijna een gekneusde rib door ontstaat

En deze 4 “handelingen” tijdens het moment-supreme in een vloeiende/gracieuze/elegante tot een 1-heid smeden is knap lastig voor mij. Als de ‘tegenstander’ toevallig een brik draagt krijg ik al helemaal de zenuwen, het zou niet de eerste keer zijn dan ik met een kus de bril van iemand zijn gezicht afstoot. Ofschoon ik rood wel een mooie kleur vind, ben ik niet gediend van lippenstift  in die kleur op mijn wangen. Buiten hoor je vervolgens de eerste gillende keukenmeiden de lucht in gaan, rotjes en dronkenmansgelal is ook moeilijk te ontwijken.

“gelukkig nieuwjaar”

Vanmiddag een stuk of 40 mensen een handje gegeven, ik heb er bij wijze van spreken een tennis-elleboog en muis-arm van over gehouden. Mijn stembanden kon ik lekker op repeat zetten zodat ze 40 x “gelukkig nieuwjaar” wisten te produceren. Maar zo tegen de 40tigste x begon ik me toch af te vragen of het wel klopt wat ik uitkraamde. Nee, eigenlijk was het niet correct, over 11 en een halve maand is het immers pas ‘nieuwjaar’ En dat is niet de gedachte tijdens het handjes geven, “gelukkig huidigjaar” zou correcter zijn. Als je zo half december een kaart verstuurd met “gelukkig nieuwjaar” snijd de wens wel hout, mits het een gemeend “gelukkig nieuwjaar” is natuurlijk.
In sommige huiskamers leek het wel Facebook, middels het aantal likes/kaarten/vrienden ze als een slinger aan de muur hadden hangen. Likes/kaarten/vrienden die niet veel later bij het oud papier belanden.

Update: deze update is tot stand gekomen op 12 Februari.

RoffelRoffelRoffelRoffel
Tatadadaa tatatadadatatadaa tatatadadaa.

Volgens mijn klokje rechtsonder bevind mijn geest zich momenteel op het magische datum van 12-Februari
Ik voelde het al aan mijn water dat er iets heuglijks aanstaande was. Na 9 maanden met een dikke buik was hij daar dan eindelijk, Halleluia, Charles Darwin is geboren.
Mensen zien het niet, maar binnen de contouren van mijn schedel is het een grote mega Party.
Compleet met slingers, alle kleuren van de regenboog, voor een juist weergave van evolutie moet je immers ook de lelijke kleuren er bij betrekken. Ofschoon ik geen Champagne drink heb ik net toch op een geluidsloze manier de kurken laten knallen. Darwin himself had zelf ook niet zo op alcohol heb ik ooit ergens gelezen.
De geboorte van een genie als Darwin maak je maar 1 x in een millennium mee.

43022006v4_350x350_front

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s