Mijn hoofd is als een spons.

Mijn hoofd is als een spons. Als een spons met water in aanraking komt word hij zwaarder, maar hij behoud zijn eigen vorm. Een spons absorbeerd snel maar raakt dit maar langzaam kwijt. Als een spons geen water bevat is hij erg ligt en beweegt makkelijk, met wat fantasie kan een droge spons snel gaan vliegen in de lucht/heelal. Een spons vind het niet erg als er andere sponsachtige in zijn omgeving zijn. Sponzen zijn een natuurproduct. Als een spons aangeraakt word door een vinger komt er een deukje in, maar als die vinger weg is komt de spons weer in zijn natuur-vorm terug. Een spons heeft meer dan 1 kant, en iedere kant heeft gaten/ogen. Niet is voor de eeuwigheid, dus ook een spons niet, maar zolang als de spons bestaat zal hij spons zijn. Water vermengd makkelijk met water, maar een spons niet zo makkelijk met een andere spons. Het is vandaag erg warm, dadelijk gaat mijn hoofd-spons een paar armen aansturen en in beweging brengen die een natte spons op mijn hoofd-spons uit gaat wringen. Ja, soms vind een spons water best wel prettig.
Was getekend, De Spons. 🙂

Het water staat voor mensen die niet zijn zoals ik. En dan vooral water-mensen die in mijn spons komen, of proberen te komen. Overdrachtelijk natuurlijk, want ik bedoel niet dat andere een waterhoofd hebben. Een klein beetje water in mijn spons is soms wel prettig. Zo af en toe een druppeltje, zolang er maar geen hoosbui op mijn spons komt gevallen. Sommige druppeltjes water zorgen voor afkoeling/troost/warmte/inspiratie/rust in mijn spons. Als mijn spons zelf mag bepalen welk druppeltje water er in me komt dan gaat het meestal wel goed. Mijn spons houd van zwemmen in een echt zwembad. Maar dan komt er water op mijn spons en niet in mijn spons. Zwemmen geeft een groot gevoel van vrijheid voor mijn spons, juist omdat het water en de spons strikt gescheiden blijven. Nu is dat laatste semi-overdrachtelijk.
Met de 2 sponzen bedoelde ik de geestelijke spons (mijn hersenen) en een lichamelijke spons (mijn lichaam). Lichaam en geest zijn 1. Ojee, ik begin nu al door de vele sponzen de bomen in het bos niet meer te zien, en de soorten water de natigheid van de Atlantische oceaan uit het oog te verliezen.
En met de 2 soorten water bedoelde ik het geestelijke water (de hersenen van anderen) en het natuurlijke natte water in een zwembad. Ik bedoel een zwembad met een duikplank, startblokken en een badjuf. En als deze 2 soorten sponzen en 2 soorten water te “samen” komen. Dan bevinden mijn 2 sponzen zich in een mengelmoes van gedachten en kronkels. Met het warme weer van de laatste tijd vind mijn spons (spons 2) het prettig om afkoeling te vinden in het water (water 2). En de laatste maanden vind mijn spons (spons 1) het prettig om afkoeling te vinden in het water (water 1). Mits het rustig water en geen tsunami is. Ik voel duidelijk het verschil tussen mijn spons zijn en het water zijn van anderen. Maar ziet en voelt het water ook dat ik een spons ben? Sommige druppeltjes water wel, zeg maar de empathie houdende druppeltjes water, maar sommige druppeltjes water gaan met mij om alsof ik ook van water ben. Op 1 of andere manier kan mijn spons wel goed het verschil zien tussen de verschillende soorten water, maar het blijft water voor me. Ik vind het ook knap dat mensen hier op deze site zo sterk inhoudelijk kunnen reageren op wat iemand anders schrijft. Op 1 of andere manier houd me dat tegen. Als ik in een monoloog eerlijk ben tegen mezelf, dat heb ik met niemand anders rekening te houden dan met mezelf. Dat voelt wel prettig voor me. Als ik eerlijk ben in een monoloog dat is het voor mijn spons altijd een mono-waarheid en geen mono-loog. Toen ik op mezelf ging wonen, was het 1 van de eerste dingen die ik deed, een “Géén ongeadresseerd reklamedrukwerk” sticker bij de huismeester gaan halen om daarna op mijn brievenbus te plakken. Nu ik er zo over denk is dit ook wel een soort van spons-water actie. Ook de aanmelding voor het “bel me niet register” valt daar onder. Nu gaat het wel, maar in die hectische periode van enkele jaren terug kon ik panisch worden als mijn mobieltje afging. Bang dat mijn spons loodzwaar zou worden van het water door de telefoon pakte ik ook soms gewoon niet op, of legde ik mijn telefoon ergens dat mijn spons er snachts maar zeker niet wakker van zou worden. Een droge spons slaapt lekker, maar een natte spons die doet geen oog dicht. Althans mijn spons. Mijn spons werkt subliem/prachtig/geniaal en alle andere superlatieven, zolang mij spons maar autonoom is. Toen mijn huisarts me in contact bracht met de GGZ, was ik bang dat ik mijn autonomie kwijt zou raken, zeg maar dat mijn spons bang was dat hij geen spons meer kon zijn. Gelukkig zijn ze bij de GGZ water van het sociaal-intelligente soort.
Mijn spons is bij de GGZ niet zijn autonomie kwijt geraakt, maar mijn spons heeft de GGZ een grote mate van “bewustwording” gevonden.

De zo ongeveer bekendste spons van het noorderlijk halfrond blijkt ook een soortgenoot van me te zijn.
Zijn naam is Bob 🙂

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s