Vrije wil~Determinisme

Hebben we een vrije wil?
Ik kan google voor mij laten denken, maar ik vertrouw vaak meer op mijn huis tuin en keuken verstand.
Niemand op de planeet aarde heeft volgens mij ooit de vrije wil gehad om al dan niet geboren te worden. Ieder mens is volgens mij als een soort toevalstreffer op aarde gekomen. En eenmaal op aarde is een mens volgens mij ook geen 1-heid. Een mens is volgens mij een soort samenklontering van miljarden miljarden mini-mensjes. En die mini-mensjes kunnen blijven leven door voedsel en zuurstof.
Onze wil kun je misschien vergelijken met een score-bord van een voetbalwedstrijd. Er staan 22 voetballers en 1 scheidrechter in het veld. Die ene 11 hebben de wil om te winnen maar die andere 11 ook. Ze hebben allemaal als doel om het de bal in het doel te krijgen. Als er bal in het doel is komt er op het score-bord bijvoorbeeld 1-0 te staan. Het score bord laat zien wat de mensen op het veld hebben gedaan. Het score-bord/ons-brein denkt dat we iets laten zien, maar in feite zijn het score-bord/ons-brein een soort doorgeefluik. Dat score-bord is weinig intelligent en ik denk dat ik dat ook niet ben. Ik deel de reactie van Axus in grote lijnen wel.
Al ons doen en laten word volgens mij bepaald door een toevallige samenloop van vele vele miljarden dingentjes. Als Toet deze website nooit was begonnen dan had ik nu iets anders gedaan. En als ik deze reactie niet had ingetikt dat dat jij die nu kijkt ook iets anders gedaan dan deze reactie lezen. Als je links kijkt zie je rechts niets, en als je naar rechts kijkt zie je links niets, maar wie of wat bepaald dat je linkt of naar rechts kijkt?
Als ik vandaag 1 liter melk drink, en ik drink morgen op het zelfde tijdstip 1 liter jenever dan is er een groot verschil met de zogenaamde vrije wil tussen vandaag en morgen. Ik denk dat een mens in grote lijnen niet zo vrij is om te bepalen of hij melk dan wel jenever drinkt.

Ik denk dat ik als autist niet een vrije wil heb, maar wel meer vrij/authenthiek ben in mijn doen en laten dan een niet-autist. Omdat het aantal toevalligheden waar een autist met te maken heeft een lager aantal is dan waar een niet-autist met te maken heeft.
Beschouw mijn reactie niet als waar, maar beschouw het als mijn mening die weer door miljarden samenloop van omstandigheden tot stand is gekomen.

Ongeleide projectielen

Mensen die een gevaar zijn voor een ander en ook voor zichzelf worden wel eens “ongeleide projectielen”
genoemdt. Maar volgens mij klopt die benaming niet. Ook mensen die een gevaar voor een ander en voor zichzelf zijn zijn volgens mij 100% een geleid projectiel. “Ongewenste projectielen” zou volgens mij een eerlijkere benaming zijn, ieder projectiel volgt een baan die het projectiel wil gaan, althans zo zie ik het. Volgens mij zijn ook onze hersenen een projectiel die een baan volgt zoals het projectiel wil.

Hebben we een vrije wil? Zijn we toerekeningsvatbaar/ontoerekeningsvatbaar?
Deze 2 vragen komen dicht bij elkaar. Ik heb nooit als verdachte tegenover een rechter gestaan, en ik hoop dat dit ook niet gaat gebeuren, maar ik vraag me toch wel af als ik in het verdachtenbankje tegenover een rechter de leer van het determinisme ga verkondigen, hoe de rechter dan gaat reageren?
Ondanks dat ik denk dat iedereen en alles een geleid projectiel is vind ik het toch wel prettig dat rechters denken vanuit ongeleide projectielen, om een meer vredige samenleving te creëren. Toch wel prettig dat rechters mensen toerekeningsvatbaar achten, ook als ze dat volgens het determinisme niet zijn.

Ik denk dat mijn geest/bewustzijn niet gelijk loopt met mijn hersenenactiviteit die mijn geest/bewustzijn vormt. Ik denk dat mijn geest/bewustzijn gewoon een beetje er achter aan hobbelt. Volgens mij is mijn geest/bewustzijn een “marionet” van mijn hersenen. Volgens mij is het ook eenrichtingsverkeer, van mijn hersenen naar mijn geest/bewustzijn en niet andersom. Iedere keer als mijn geest/bewustzijn zich iets bewust word zal wel bepalend zijn wat mijn hersenen de volgende keer weer opnieuw als berekening aan mijn geest/bewustzijn sturen. Laat ik een naaktslaak of een regenworm nemen, ik kan het ze niet vragen. Maar volgens mij hebben die diertjes net als mensen ook de illusie van een vrije wil. De hersenactiviteit van een naaktslak zal zonder twijfel anders zijn dan bij mensen, maar het principe dat de hersenen bepalen en geest/bewustzijn volgzaam er achter aan loopt is volgens mij het zelfde principe. In een interview met Dick Swaab een keer iets gehoord over een onderzoek dat was gedaan. Mensen kregen dingen op hun hoofd geplakt om de hersenactiviteit te meten. Er werd gevragen aan mensen om op een moment dat ze zelf mochten bepalen bijvoorbeeld hun vinger op te steken. Bij de uitdraai van de hersenen bleek dat de er al activiteit was in de hersenen nog voor de mensen bepaald hadden om hun vinger op te steken. Bij alles wat mijn geest/bewustzijn zicht bewust is word volgens mij iedere keer opnieuw mijn miljarden hersencellen gedefragmenteerd. Althans zo ziet de geest/bewustzijn van mij het. Ik kan me best voorstellen dat mensen het niet een prettige gedachte vinden, maar dingen die niet prettig zijn kunnen nog wel waar zijn. Ik vind het ook helemaal niet erg als mensen het niet me eens zijn. Als ze het wel zijn, vind ik het prima, maar “voel je vrij” om autonoom te zijn.

Tja Xndrmldr, mijn geest/bewustzijn wilde net even een streng woordje spreken tegen mijn hersenen waarom ze niet gehoorzaam waren om niet aan dat schattige roze olifantje te denken. Dat maken wij zelf wel uit spraken mijn hersencellen tegen mijn geest/bewustzijn. Zo vreselijk eigenwijs zijn mijn hersenen, geen land met te bezeilen. Heel toepasselijk riepen ze me net nog toe “na na na na na” zoals die olifant in de Rolo reclame

Een hypothetische vraag.

Stel dat er een machine is, en op deze machine zit een rode knop. En door op deze rode knop te drukken rolt een stukje verder een papiertjes uit een printer, en op dat papiertje staat “de absolute waarheid” hoe het gesteld is met mensen en hun vrijheid van willen. Zou je op die rode knop drukken?

Ik denk niet dat ik op die rode knop zou drukken. Iets wat ik met mijn verstand niet kan bevatten, lijkt me voor mij moeilijk te verdragen om dat te accepteren. Ik leef liever met de beperktheid van mijn verstand wat ik kan bevatten, dat met de absolute waarheid die ik niet kan bevatten. Op zoek zijn naar antwoorden op vragen waarvan ik eigenlijk diep van binnen hoop dat ik de antwoorden nooit zal krijgen. Als een ontdekkingsreiziger iets ontdekt heeft valt het plezier van het ontdekken weg, althans zo zie ‘ik’ het.

Liever een half ei dan een lege dop/kop.

Laatst een lezing bezocht van professor Meynen. Een lezing die ging over toerekeningsvatbaarheid en vrije wil. Mijn gedachten over determisnme zijn tijdens die lezing alleen maar sterker geworden dan ze al waren. Tijdens de lezing kwam ook Benjamin Libet aan bod. Deze man liet via experimenten zien dat ons bewustzijn een halve seconde acher loopt. Ik druk nu een toets in op mijn toetsenbord, maar een halve seconde voor dit moment is er al iets in mijn hersenen actief dat bepaald dat ik een halve seconde later een toets op mijn toetsenbord in druk. Professor Meynen vertelde dat hij dit experiment ook bij zichzelf heeft gedaan en kwam tot de zelfde conclusie. Ons bewustzijn kan ook weer een “veto” geven. Iemand in de zaal die een vraag stelde of dat veto ook gedetermineerd was kon de spreker geen echt antwoord op geven.

Ook artikel 39 kwam aan de orde. Dit in relatie tot het tragische voorval van de moeder die haar baby in de Bijenkorf van 4 hoog liet vallen.

De combinatie van enerzijds de illusie van een vrije wil, en anderzijds het keiharde radicale determinisme vind ik geen gifig mengsel in mijn denken. Ik vind het zelfs prettig als mijn hersenen mijn bewustzijn voor de gek houden. In een sociaal gebeuren vind het minder prettig. Op een gegeven moment stelde ik een vraag ten overstaan van een 100 mensen aan de spreker. 45 minuten later was ik op weg naar huis en kwam bij mij de gedachte naar boven dat het toch wel “moedig” van me was om zoiets te doen, maar een fractie van een seconde later kwam het besef dat mijn hersenen die vraag stelde en niet consequent was van mij om mezélf “moedig” te vinden, maar weer even later bevond ik me weer in de illusie van een vrije wil en vond ik me wel “moedig”

 

lang geleden hadden wij een hond die regelmatig epilepsie aanvallen kreeg. Zo 1 keer in de maand gemiddeld. Naar mate hij ouder werd had hij er overigens steeds minder vaak last. Tijdens een epilepsie aanval raakte hij helemaal verstijft, en hij ter plekke neer. Ook kreeg hij schuim op zijn bek. Als ik dan tegen hem sprak of aanraakte dan reageerde hij daar niet op. Hij ik hem zo zag tijdens een epilepsie aanval dan had hij ik niet het gevoel dat ik hem toerekeningsvatbaar achte, zijn gedrag had geen vrije wil. Ik kan me niet voorstellen dat hij het prettig vond om zich te bezeren tijdens deze vallende-ziekte. Hulpenloos was hij, het enigste wat we konden doen was bij hem blijven dat na verloop van tijd wat water kon drinken, en dat hij bijvoorbeeld niet van de trap zou vallen. Dit waren epilepsie aanvallen die duidelijk te zien zijn. Ook bij een mens heb ik enkele keren gezien dat iemand een epilepsie aanval kreeg.

Ik ben een absolute leek, maar ik heb het idee dat onze 1500 gram aan hersenen een constante activiteit van epilepsie is. Tenminste zolang die hersenen zuurstof krijgen aangevoerd. Wat wij mensen verstaan onder een epileptische aanval lijkt me dat niemand zal zeggen dat deze persoon of diertje toerekeningsvatbaar is. Maar ik denk dat wat wij verstaan onder geen epileptische aanval dat dat in feite toch een vorm van epilepsie is. We zijn ons dan meer bewust, maar het principe is volgens mij het zelfde.

Ik denk dat er wel parralellen zijn tussen onze miljarden hersenencellen en het weer. Geen enkel weertype staat op zichzelf, ieder weertype is weer ontstaan door invloed van een ander weertype.
Onweer heeft iets weg van een epileptische aanval, maar wat wij verstaan onder rustig weer is volgens mij ook een grote samenhang van epileptische activiteit in de atmosfeer.

Vanmiddag was mijn schedelinhoud wat aan het mijmeren over virussen en een virusscanner. Op een computer kun je een virus krijgen. Zelfs de meest actuele virusscanner loopt altijd achter de virussen aan. Eerst is er een virus, en daarna gaan de mensen die een virusscanner updaten pas aan het werk om dat virus een weerwoord te bieden. En iedere keer dat er een weerwoord is van de virusscanner krijgt de virusverspreider een update dat hij bij het volgende virus rekening moet houden met zijn volgende actie. Met mijn boerenverstand is dit ook ongeveer het principe tussen mijn onderbewustzijn, en mijn bewustzijn. Mijn onderbewustzijn zie ik als het virus/virusverspreider, en mijn bewustzijn zie ik virusscanner die bij ieder virus wat hij krijgt te verwerken een update maakt en dit onbewust door stuurt naar mijn onderbewustzijn.

Bas Haring is geen visje wat je met uitjes op kan eten, maar Bas Haring is een filosoof.
Iemand die zonder al te veel moeilijke en ingewikkelde woorden te gebruiken kan praten over `vrije wil`

Stof tot nadenken, of is nadenken stof ?




Als iemand eens positief is over mij komt het zelden bij me naar boven, dat er eigenlijk helemaal geen reden is om daar trots op te zijn. Bij positieve dingen vind ik het prettig om te denken dat “ik” degene is die volgens de ander positief is over mij. Maar het is niet eerlijk van “ik”, want in die zelfde “ik” huist een sterke gedachte dat “ik” ontoerekeningsvatbaar ben voor alles wat “ik” doe. Bij negatieve kritiek komt het eerder bij me op dat ik ontoerekingsvatbaar ben. Best wel hypocriet van “ik”

Net als in het plaatje denk ik ook wel eens ooit “shut up”

Het is vandaag vandaag, morgen is morgen vandaag, gisteren was gisteren vandaag. Gisteren was het voor gisteren niet gisteren maar vandaag. Morgen is het voor morgen ook niet morgen maar ook vandaag. In Alaska is het voor Alaska vandaag. Maar voor Bergen op Zoom is het in Alaska nog gisteren. Mijn geest word draaierig van al deze relativi-tijd
Dieren, en dan bedoel ik andere dieren dan de homo-sapiens hebben minder las van de relativi-tijd. Althans dat gevoel heb ik dat deze dieren meer in het ‘nu’ leven.
Beren en varkens bijvoorbeeld, en dan bedoel ik de Pooh beren laten de tijd voor wat hij is. Relativi-tijd

Now is the time. Maar is dat wel zo? Vanuit het determinisme bekeken is het voor het bewustzijn van mensen ‘nooit nu’
Alles maar dan ook echt alles is een halve seconde geleden wat ik als ‘nu’ ervaar. Eigenlijk ben ik een 100% slaaf.

Ik weet niet hoe anderen de laatste dagen is vergaan, maar ik heb in ieders geval menig zweetdruppeltje op mijn huid gezien. En voor dat de zweetdruppeltjes zichtbaar waren zijn de poriën in mijn huid open gegaan zodat het zweet er uit kon, dit alles om mijn lichaam af te koelen. Poriën open, zweet er uit, afkoelen, al deze 3 dingen gebeurde zonder dat mijn bewustzijn vat op had. Het was mijn onderbewustzijn die de regie had over de thermostaat van mijn lichaam. Ik denk dat er maar weinig mensen zijn die zeggen dat ze uit vrije wil zweten dan wel de vrij wil hebben om niet te zweten. Het zijn processen waar we pas weet van hebben als ze al zijn voltrokken.
Ik denk dat dit zelfde principe voor heel veel situaties het geval is met het lichaam van een mens.
Al een mens zich bewust is geworden dat die zweet dan kun in de schaduw gaan zitten om niet of minder te zweten. Dit is dan een update die ons bewustzijn afgeeft. Eenmaal in de schaduw is opnieuw ons onderbewustzijn het die bepaald dat we niet of minder gaan zweten zoals in de zon. Zoals er hiërarchieën in een samenleving zijn zo is er ook een hiërarchie in ieder mens afzonderlijk volgens mij.
Ik kan er met mijn denken niet bij, juist omdat het onderbewustzijn een groot zwart gat is voor mijn bewustzijn.
Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe het er over pak weg een miljoen jaar verder aan toe zal gaan bij de mens-achtigen die de huidige homo-sapiens als hun voorouder hebben gehad. Misschien denken zij wel over ons zoals wij nu over koeien denken.

Een testje, die volgens mij wel met het onderwerp te maken heeft. Pak een pen en pan probeer in een fractie van een seconde te antwoorden door met je pen het antwoord op het papier te schrijven.

 
Een getal tussen de 0 en 10

Volgende vraag

Een kleur

Volgende vraag

Een handgereedschap

Volgende vraag

Een groente

Zijn je antwoorden zoals hier onder?

7
Rood
Hamer
Sla

Ik heb deze test enkele jaren geleden gedaan en kwam op 3 van de 4 antwoorden die overeen kwamen met wat de tester verwachte.

“en wat zegt dat nu….?”
Het is met deze test van belang dat je geen bedenktijd krijgt om te antwoorden, op het horen of lezen van de vraag moet je vliegensvlug antwoorden, alsof je leven er van af hangt. Je antwoord dan vanuit je onderbewustzijn/intuitie.
Niet altijd maar in redelijk wat gevallen zal blijken de antwoorden overeen komen met de antwoorden zoals verwacht.
En wat zegt he nu, het laat volgens mij zien dat gedrag-gedachten bepaald is.Determinisme houd volgens mij onder andere in dat de toekomst vast staat, dat de toekomst bepaald is.
Dat ik niet weet wat de toekomst word wil nog niet zeggen dat de toekomst niet vast staat, dat zijn namelijk 2 verschillende dingen.
Bij een potje scrabble/mens-erger-je-niet/of als je zomaar voor de lol met een dobbelsteen gaat gooien dan komt er op een gegeven moment een getal of kleur boven te liggen.
Is het toeval dat als een 5 boven komt liggen zoals de afbeelding?

 
Ik denk het niet, als je alle krachten zoals de zwaartekracht, de zwaarte van de dobbelsteen, de hardheid van de ondergrond, en al die andere dingen zou weten dan zou je tot de conclusie komen dat het nummer 5 op de dobbelsteen geen toeval is maar van tevoren vast stond, dat het in feite dus bepaald is.
***
We denken graag dat we aan het stuur zitten, maar zijn passagiers van onze levensdriften.
Een citaat van de Belg Marnix Peeters.
***
Determinisme & Evolutie.

De home-cinema-set in mijn hoofd zie ik als een soort Tuschinski theater in Amsterdam, met het grote verschil dat ze in Amsterdam wel beseffen dat ze geen vrijheid hebben naar de film in hun cinema, en dat de kijker in een schedel dat besef niet heeft. Het is eigenlijk een 2-sporen-gedachte, mijn bewustzijn heeft het besef niet, maar weer iets later (de evolutie) besef ik op rationele gronden dat ik alleen maar toeschouwer ben.

Gisteren heb ik een total-body-scan ondergaan, geen body-scan in een ziekenhuis maar bij een mindfulness sessie. Tijdens dat uurtje zag ik dat determinisme & evolutie brusjes van elkaar zijn.
Je bewustzijn doet in mijn ogen alleen maar ervaren van wat al geweest is, en dat ervaren is ook weer een stap naar een evolutie die je onderbewustzijn bij de volgende keer mee berekend in zijn keuzes. Alles staat of valt bij een tijdpad. Ik kreeg bij die sessie in het begin een A4tje in mijn hand wat dat tijdpad mooi beschreef.

Afbeelding

***

 

 

Update komt er aan, wanneer weet ik nog niet, daar heeft mijn bewustzijn immers geen vrije wil over 🙂

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s