Autisme en Humor

opdesofabijmijnpshiegieatur

Erewhon is verliefd op een neurotypische stier, en de neurotypische stier is verliefd op mij. Het word serieus, op een gegeven moment besluiten we om te gaan trouwen. We moeten ons huwelijk eigenlijk wel beklinken met een huwelijksreis zegt mijn aanstaande echtgenoot me plotseling met wat boe-geroep. Geheel tegen mijn principes in conformeer ik me, al was het alleen maar om ons huwelijk niet meteen op de klippen te laten lopen. Na lang beraad zijn we er uit, we hebben een bestemming gevonden.

 

Rara, waar gaat onze huwelijks-reis naar toe?

Hint : bij een gespleten koppel hoort een gespleten stad. Das handig, want mochten we ruzie krijgen gaat stiertje naar de ene kant en ik naar de andere.

huwelijksreisbestemming

Autisten in het leger 😉

Geef 8! Zeg manschappen komt er nog wat van? Geef 8!!!
Wij zijn autisten meneer de commandant, wij hebben ze niet alle 5, in ieders geval niet op een rijtje, dus wij kunnen er nooit 8 geven.
Autisme? Het moet maar eens afgelopen zijn met die smoesjes over Autisme.
Ik wil orde, netheid, disipline, gehoorzaamheid. Is dat begrepen?
……………………………………………………………………………………..
Is dat begrepen?
Ja meneer dat ik begrepen 😉
Jullie zijn onze elite-troepen, de vijand moet bij de naam van ons stoottroepen battahlion, de schrik in de knieën.
Zo dadelijk komt er een fotograaf, de fotograaf komt zoals gewoonlijk een foto maken. Er moet een huiveringwekkende werking van ons corps afstralen via deze foto.
Borst vooruit.
Iedereen netjes geschoren.
Schoenen gepoetst.
Keurig in de rij.
Geweer in de aanslag.
Geen gekke bekken trekken.
Salueer.
Gaat ons dat lukken?

Maar natuurlijk meneer de commandant
Ik reken op jullie medewerking! Over 30 minuten verwacht ik iedereen op het appél voor de foto-shoot

Maar ik lust helemaal geen appels meneer de commandant, geef mij maar een ongeschilde kiwi.
Ophouden met die flauwe grapjes, we zijn hier om het land te verdedigen!
(30 minuten later)
De fotograaf is er mannen. Op mijn commando word de foto gemaakt!

Geef 8 !!!

Het komt nogal eens voor dat ik mezelf bespot zonder dat ik het zelf in de gaten heb. De keren dat mensen het tegen me zeggen word ik me er bewust van, maar als ik het niet hoor niet dus. Zo heb ik heel erg lang geleden (ik was toen 14) een stukje geschreven voor een tafeltennisclub waar ik lid van was. In het periodieke clubblad waren de eerste 3 woorden het zelfde als de titel van een boek.
“Ik Jan Cremer” wel met verschil dat waar Jan-Cremer stond dat ik daar mijn bevolkingsregister naam had geschreven.
Ik was me op het moment van dat stukje schrijven niet bekend met Jan Cremer, en al helemaal niet met zijn boeken.
Blijkbaar vonden mijn mede tafeltennis genoten het wel grappige zelfspot, ik het nog vele jaren moeten horen.

Vorige week heb ik een wereldcongres bezocht. Het wereldcongres der Einzelgängers
einzelganger congress

Een jaar of 5 geleden zou ik de afbeelding niet als zelfspot hebben ervaren maar als een vorm van sadisme, terwijl ik toen toch ook al eigenaar was van het brein dat ik nu bezit. Wat ik bedoel te zeggen is dat humor door zelfspot het ene moment wel humor zijn en in een andere tijd weer niet.
Een heel stuk boven de Shetland eilanden heb je nog een paar kleine stukjes aarde. De Faroer eilanden. Volgens mij behoren ze tot Denemarken. Het lijkt me prettig vertoeven daar. Eilandjes, op de contactdagen van PAS-nederland proef ik ook iets van allemaal losse-eilandjes. Er is wel verbondenheid, maar op een af andere manier ook weer niet. Althans zo ervaar ik het. Als ik wel eens een paar dagen weg ben dan vlucht ik soms wel eens een kerk in om op mijn eilandje te gaan bivakkeren. Ik zorg wel dat er geen kerkdienst aan de gang, want een kerkdienst voelt voor mij als de rotonde van de Arc de Triomphe in Parijs. Als je op een rotonde een eilandje vormd, stil staat met je voiture, of nog erger de andere kant op rijd komen er botsingen.

Mensen met autisme hebben ook oog voor detail 😉

detail gericht autisme.

tegeltje erewhon senior

zakrekenmachine.

3x3=8

.schildersezel

Briljant..

asperger je niet

reizen

Tijdens de eerste gesprekken met een psychologe van het kort & krachtig team van de GGZ vertelde ze tegen me:
” Jij houd meer van dingen dan van mensen”Mijn eerste reactie, een reactie die ik overigens niet verbaal uitsprak, maar alleen maar dacht, was dat ik me beledigd voelde, hoe durf je te zeggen dat ik niet van mensen houd, maar in het verloop van het gesprek kwam de gedachte bij me dat haar uitspraak niet helemaal gelogen is. Dat ik soms meer van dingen houd kwam ik gisteren een grappig plaatje tegen.
snoopy dog houd van bladeren en bomen
Bekijk het maar denkt snoopy-dog bij zichzelf, als ik van vallende bladeren en bomen houd dan houd ik van vallende bladeren en bomen.

 

Er heb collega’s gehad die mij op een negatieve manier voor gek versleten, maar er was er ook eentje die het op een ludieke manier deed. Althans het was een manier die ik wel leuk vond.

Razende Roeland

Dat was de bijnaam die hij me gaf, en dat razende had zeker geen betrekking op mijn snelheid van werken, anders had hij mij in plaats van RR wel TT genoemd. Turtle Thomas

rennen-731589

Men neme een jute zak, zo eentje waar de PTT vroeger zijn post in had zitten.
Stop vervolgens een kilo of 80 aan aardappelen in die jute zak. Zet die naast mij, en je ziet veel overeenkomsten tussen mij en die zak, tenminste aan de buitenkant. Voor mensen die niet verder kijken dan de buitenkant valt die motorieke gelijkenis dermate dat hun oordeel snel gemaakt is.
Dat er van die 80 kilo ook 1.5 kilo aan hersenen in die jute zak zit dat zien ze niet.
Take it or leave it komt in mijn schedel naar boven als mensen zo tegen me doen.

jute_neutral

Het kijkt als een slome duikelaar.
Het beweegt als een slome duikelaar.
Het praat als een slome duikelaar.
Mensen zeggen het eigenlijk nooit tegen me, maar ik zie ze het soms wel denken dat ze mij een slome duikelaar vinden, en ik kan me het enigszins ook wel voorstellen dat ze dat denken, want als ik mezelf op een stukje film, foto of in de spiegel zie denk ik zelf ook wel eens wat is dat voor een slome duikelaar. Beetje jalours ben ik wel op mensen met autisme die wel onbevangen zichzelf op een film foto of in de spiegel bekijken. Een duikelaar beweegt alleen maar als andere er tegen duwen, is niemand in de buurt dat is de duikelaar stabiel, en duikelt hij niet.Net als een spons, een spons heeft zware/natte periodes, maar na enige tijd word een spons ook weer verlicht/droog.

2_stapelbare_duikelaar_uil-350x350

Onderstaande afbeelding is een beetje van Maggie en een beetje van mezelf. De tekst heeft helemaal alleen betrekking op mij.

tvafyhb

Liften doe ik nooit met mijn duim omhoog. Ik zoek altijd een stuk karton en met viltstift schrijft ik dan mijn destination.
Zo in het buitenland voel ik me ondanks de onzekerheid toch zo vrij als een vis in het water. Misschien moet ik het eens aandurven om een liftbordje als op de afbeelding te maken :) Als ik sta te liften worden deze dingen me ook wel eens toesproken-toegeschreeuwt, merkwaardig genoeg ik vind het op die momenten weer niet altijd grappig.

Nad

Ik heb op de universiteit gezeten, weliswaar met een pot verf in mijn handen, maar ik heb op de universiteit gezeten.
Als dom LTS-ertje liep ik daar rond met al die knappe en hoog intelligente studentes. Hirsch Ballin, Ruud lubbers, Femke Halema, en natuurlijk Dierderik Stapel. Toch allemaal mensen die vooraan hebben gestaan toen de IQ werden uitgedeeld. Verf heeft als eigenschap dat het even duurt voordat ie droog is, met andere woorden, totdat ie droog is is ie nad Alles wat maar enigszins schilderbaar is werd door ons geschilderd/geschildert/geschilderdt. ofschoon mijn diploma van de LTS mijn nederlands maar op B=nivo heb gehaald, weet ik nog net dat verf die niet droog is dat die volgens de massa nat is en niet nad. Om de vingers en de kleding van de studentes en van de hoogleraren niet nad te laten worden door de nadte verf maakte we wel eens bordjes met tekst om te waarschuwen dat de verf nog nad is. Het voelde wel prettig dat ik af en toe bewust een bordje maakte nad er op. terwijl een T met schildersplakband sneller gemaakt is dan een D. Ik vond het wel een leuke manier van zelfspot. Dat beetje oogcontact wat ik had met de studentes bespeurde ik wel een glimlach als ze nad zagen te staan. Een collega die minder op zijn mondje was gevallen dan ik reageerde wel een gevat met de opmerking. “Nad, droog hé :silly:

 ***

Update komt er aan, wanneer weet ik nog niet.

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s