Filteren

Het moeilijk tot niet kunnen filteren is soms een handicap, maar het niet kunnen filteren lijkt me nu juist ook een heel goed iets. Als je niet kunt filteren neem je het ‘totaal’ mee in je denken en je berekeningen die je hersenen maken.
Ieder nadeel heb zijn voordeel, aldus Johan. En inderdaad, als ik op de tribune zit om dezelfde Johan en te bekijken is het niet kunnen filteren een nadeel, de overload zou met 3x de snelheid van het licht mijn hersenpan op tilt doen slaan.

Máár.

Maar als ik heerlijk alleen ben, geen enkele stoorzender ervaar is het niet kunnen filteren juist een gift.
Alle, maar dan ook werkelijk alle dingentjes kan ik dan ongestoord meenemen in mijn berekening, als je niet kunt filteren kun je wél alle details ervaren. Dit heeft als gevolg dat veel mensen met autisme juist erg creatief zijn in hun denken, niet in het sociale denken maar wel in het denken vanuit de ik-ruimte. Ik zie dit als een soort fingerspitzengefühl, in dit geval niet met je vingers maar met de hersencellen, niet dat je met het plattehandgefühl een lomperik bent, maar met je vingertoppen kun je verfijnder denken dan met je vlakke hand. Een tweestrijd tussen iemand met fingerspitzengefühl en iemand met een vlakkehandgefühl is een verloren wedstrijd voor de vingertoppen, in fysiek opzicht, maar in geestelijk opzicht winnen de vingertoppen het met overwicht van de vlakkehand.

Bepaalde situaties groei ik wel in het filteren. Maar die vreselijke personeelsvergaderingen bleven tot het eind een gruwel voor mij. Met een man of 35 in een kleine ruimte gepropt, en dan de eventuele mogelijkheid dat er iemand achter mijn rug plotseling een voor mij moeilijke vraag aan me steld. Tja dan is mijn hoofd een flipperkast die “op tilt” slaat. Nog een 2 maanden en dan zijn er weer mensen die klaarblijkelijk met knalvuurwerk mij moeten laten weten dat het jaar 206 na Darwin aan breekt. eerste knallen voelen niet prettig, op hun climax van 12 uur savonds nog niet, maar die laatste dagen ontstaad er wel een soort gewenning in mijn schedel. Ook de sirene’s op de eerste maandag van de maand om 12 uur overdag kan ik goed filteren. De sirene van een ambulance weer niet, deze sirene is niet voorspelbaar. Ik heb een hele aardige begeleidster op he autisme-team. Tijdens dat uurtje heeft ze altijd haar computer aanstaan. En iedere keer als ze een email binnenkrijgt komt er dat outlook-piepje dat me uit mijn concentratie brengt. Gedurende de maanden merk ik dat ik steeds minder last heb van dat outlook-piepje. Het is een beetje complot-denken, maar ik dacht laatst of de computer aan laten staan een soort van controle was van mijn psychologe hoe het met me gesteld is. Als dit zo is dan is het in ieders geval wel een positief-complot.
In het Ronald McDonald huis in Amsterdamzijn er oranje muren in de gangen, oranje op het agressieve af voor mij. De kleuren op de kamers kon ik wel goed verdragen maar dan oranje niet.

Ik heb een filter-probleem bij mensen met een tatoeage. Erg storend is dat voor mijn 1500 gram hersenen, ik ga zo 1 keer in de week zwemmen, tja, dat kom je wel eens mensen tegen waar je op de meest vreemde plaatsen een tatoeage te zien is, als de tatoeage houder mij niet aan kijkt lukt het mij nog wel om er naar te kijken zoals ik ook de aardappeleters van van Gogh heb bekeken in Amsterdam, maar kijkt deze persoon naar mij dan weet ik niet of ik naar een mens, dan wel een schilderij moet kijken, met als gevolg dat er chaos in mijn hoofd komt. Zelfs als mensen 3 kleine puntjes als tatoeage op hun hand hebben is het al een filter probleem. Ook opzichtige lipstick is voor mij een soort van tatoeage die me uit mijn concentratie brengt.
Mensen die puur/naturel zijn op hun huid kan ik nog het beste filteren.

snorren / baarden / lange-nagels
Deze 3 dingen bezorgen mij ook een filterprobleem. In het contact met mensen kan ik mijn oog niet van snorren baarden lange-nagels afhouden. Alles wat van nature aan een lichaam zit heeft zijn natuurlijke functie, maar bij haar en nagels blijft het maar door groeien, ook als je al meer dan genoeg aan haren en nagels hebt. Het voelt als een blokkade in mijn gedachtenstroom om het te moeten zien. Nagels waar het 2 weken geleden is dat er nagellak op is gesmeerd is nog moeilijker te filteren. 50% nagel met verf en 50% nagel die vrij is van verf, erg storend. Een boerka vind ik mens onterend, maar het zou wel filter bevorderend werken voor mijn geest.

***

Thuis kan ik ongegeneerd slurpen, zelfs de druppeltjes die ik op het schoteltje heb gemorst.
Thuis ben ik 1 met de koffie, geen storende elementen. Soms ga ik een krantje lezen bij de Bieb, en daar hebben ze een klein restaurantje waar je naast koffie, thee, cola, ook een tostie kan bestellen en daarna op eten.

Afbeelding

Popgroep Toontje Lager heeft lang geleden een hit gehad met het “Stiekum met je gedanst”
Het internet staat vol met site’s van kranten en tijdschriften, maar soms ga ik toch naar de bibliotheek om er wat kranten en tijdschriften door te bladeren. Bij de bieb aan het Koningsplein in Tilburg kun je bij de krantenafdeling ook iets drinken en eten. De bediening is er vaak door hele aardige mensen met een syndroom. Als ik daar dan zit bekruipt mij soms ook het gevoel “Stiekum met je gedronken” Als ik daar dan zit met met iets te drinken “lees” ik meer de sfeer van de omgeving en de geur van koffie en het warme appelgebak dan de lettertjes in de NRC. Al zeg ik geen woord tegen de persoon die naast me zit, en zelfs al kijk diegene niet aan, toch heb ik dan een gevoel van verbondenheid. Niemand komt ongeziens de krantenhoek in of uit, op een heel subtiele manier vang ik de signalen op. Als er iemand is die drinken gaat bestellen ontgaat me de column op pagina 3 helemaal.
Wat zal die persoon te drinken gaan bestellen, of kiest ie voor een tostie, een sneetje cake? Sommige mensen zitten zo ik hun krant verzonken, en nippen zo van hun koffie dat ze alles en iedereen in de omgeving vergeten. Bij mij is het andersom. In gedachten houd ik zelfs bij hoever de koffie van mijn buurman afgekoelt is, of hoeveel koffie er nog in het kopje van mijn buurvrouw zit.
Niets zeggen, maar toch een small-talk-drink hebben. En als “onze” koffie op is leg ik de NRC terug, loop naar de grote draaideur ( waar je van die diefstal poortjes hebt waar ik iedere schrik heb dat ie af gaat, ook al weet ik dat ik geen dief ben ). Eenmaal buiten stap ik op mijn fiets, en denk ik bij mezelf. Stiekum met je gedronken, ik hoop dat je het leuk vond.

Daar in de Bieb ervaar ik een groot filter-probleem, zowel bij het lezen als het koffie drinken, thuis heb ik geen filter-probleem, ik heb namelijk alleen maar oploskoffie :silly:

459106

 

Nog een geval van een moeilijk te filteren omgeving in combinatie met iets drinken.

Cola met Marilyn.
McDonalds, meer precies de McDonalds bij het plaatsje Best. Het Amerikaans imperialisme bevalt me niet dus coca cola in combinatie met het etablisement in Best is dubbel op Amerikaans imperiaslisme helemaal niet. Maar soms kan ik niet anders dan toch te conformeren, zeker als er kinderen zijn die graag naar die tent willen. Al die glitter en glamour bevalt me al niet, en midden in die McDonalds staat ook nog een Marilyn Monroe, en net als in de film komt haar rok zo om de minuut naar boven gewaaid door een blower die onder haar rok is geplaatst. En het kind in ons groepje wilde op de rode stoelen zitten precies bij Marilyn. Ik weet dat het een pop is, maar dat drinkt toch heel anders als er om de minuut een rok naar boven komt, vlak voor mijn snufferd :roll:

Afbeelding

 

Update komt er aan, wanneer weet ik nog niet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s