Geheugen

Ik heb een zwak geheugen, en ik heb een sterk geheugen. Althans dat vind ik.
Mijn geheugen is namelijk erg situatie gebonden. Door mijn trage verwerkingssnelheid zou mijn geheugen in een chatbox het toonbeeld zijn van een vergiet. Maar in de heerlijke stilte van dit nachtelijk uurtje (het is nu 2 uur s’nachts) heb ik een goed geheugen. Als ik alleen ben, ben ik zelf degene die vragen aan mezelf gaat stellen, geen stoorzenders die zand in mijn hersenen/geheugen kan strooien. Als ik vragen aan mezelf stel maakt het niet uit of het domme vragen zijn, ook maakt het niet uit of mijn geheugen geen antwoord weet op de vraag die ik mezelf stel. Maar als iemand in een drukke omgeving iets aan me vraagt is mijn geheugen een flipperkast die op tilt is geslagen. Ik kan me het voorval van enkele jaren geleden nog “herinneren” toen een Waalse journalist aan de beoogde Belgische premier vroeg naar het Belgische volkslied, en hij prompt met het Franse volkslied kwam. Ik deze situatie zou ik volgens mij zelf met het liedje “kortjakje” als Belgisch volkslied zijn gekomen. Of ik zou verlamd van angst misschien wel geen enkel woord uit kunnen brengen.

Een jaar of 6 terug heb ik een cd gebrand met daarop 174 liedjes, muziek die ik mooi vind.
De dagen dat ik naar mijn werk ga luister ik naar deze cd. En ik merk dat mijn geheugen qua geluid best wel sterk is. Als ik nu met pen en papier de 174 songs in de juiste volgorde moet opschrijven lukt me dat niet, de eerste en de laatste 2 zitten wel in mijn geheugen, maar die andere 170 liedjes weet ik niet. Maar op het moment dat ik deze songs hoor zit de volgorde van songs hard in mijn geheugen gebrand. En het merkwaardige is, dat in die seconde van stilte van het ene naar het andere liedje dat ik dan pas weet wat er gaan komen. Voor mijn geheugen staan er eigenlijk geen 174 liedjes op die cd. Voor mijn geheugen staat er maar 1 op. Als ik 1 van die 174 liedjes toevallig op de radio hoor raakt mijn geheugen in de war.

“eens een dief, altijd een dief”

Een sterk geheugen lijkt me een soort overlevingsmechanisme, maar soms is een sterk geheugen ook een struikelblok.
“Eens een dief, altijd een dief” is iets wat bij me sterk ingebakken zit in mijn geheugen. Nu heb je natuurlijk flink wat gradaties in welke mate iemand de zaak aan het bedonderen is. Als ik een leugentje om bestwil ontrafel, vervaagd dat vrij snel in mijn geheugen. Maar als iemand snoeihard met een stalen gezicht mij bedonderd blijft het jaren na dato nog springlevend in mijn geheugen. Stel dat deze persoon zijn leugens bekend, en oprecht eerlijk word dat nog blijft er wantrouwen in mijn schedel aanwezig. Als het een relatie is waar ik moeilijk om heen kan ben ik zelf het grootste slachtoffers van mijn geheugen dat deze persoon me jaren geleden heeft bedonderd.
Een ezel stoot zich volgende het gezegde geen 2 x aan de zelfde steen, maar als die ezel zijn hele leven verplicht contact moet houden met die steen waar hij zich aan heeft gestoten heeft die ezel een groter probleem dan die steen.

Olifanten zijn grote dieren, in relatie tot homo sapiens, dat hun hersenmassa ook groter is dan van een mens lijkt me zeer aannemelijk.
In die Rolo-reclame weet die olifant, jaren na dato nog steeds dat dat jongetje hem heeft gepest. Nu is die reclame een creatie van de reclamemakers maar het lijkt me niet helemaal onzin dat olifanten een sterk geheugen hebben. Maar hoe groot is dat geheugen in relatie tot mensen vraag ik me af.

56d1f670-b4bc-012b-e6c5-0050569428b1

Aangezien er doorgaans maar 4 knopen in een zakdoek gelegd kunnen worden schrijf ik ook veel dingen op om niet te vergeten. Boodschappenlijstjes bijvoorbeeld, doe ik dat niet dat vergeet ik de helft in de supermarkt, en ondanks dat ik veel minder in mijn winkelwagen heb liggen bij de kassa ben ik toch langer in de supermarkt door de hectiek. Ook mijn maandelijkse gesprek bij mijn begeleidster van de GGZ schrijf ik in hoofdlijnen dingen op. Aangezien ik alleen woon heb ik het privilege dat ik zelf mag bepalen waar de boodschappen komen de liggen in de keukenkastjes. Gelukkig heb ik ogen die goed werken, maar mocht ik dat niet hebben zou ik me toch redelijk kunnen redden bij de wetenschap dat ik tot op de millimeter weet waar de oploskoffie en afwasmiddel en dergelijke staat. Heb ik niet zelf de regie in handen dan word ik onrustig. In de 25 jaar lang met kleuren gewerkt, verfkleuren. Via de RAL kleuren waaier, en de kleurenwaaier van sikkens zitten heel veel kleurnummers in mijn geheugen. Normaliter ben ik slecht in taal, maar het geheugen van de kleurennummers hoort er ook nog een kleur bij als geheugensteuntje. Kan ik die nummers niet koppelen aan kleuren dan en ik 3 x nergens.
Op internetfora zijn reacties soms gerangschikt dat de laatste reactie achteraan komt, en soms ook andersom dat de laatste reactie bovenaan komt. Voor mijn geheugen is de eerste manier veel makkelijker te verwerken dat de 2e. Bij de 2e worden namelijk bij iedere nieuwe reactie ook alle andere reacties van plaats verwisseld. Het voelt net alsof ik aan het dammen ben en om de 5 minuten loopt er een muisje over het dambord die de damstenen ik de war gaat brengen. Op dit forum overzicht te houden heb ik ook nog steeds de laatste reactie achteraan.Het defragmenteren van bestanden op een computer is er voor dat alles beter functioneerd. Ik las ergens dat het vooral de momenten dat een mens slaapt dat dat de momenten zijn dat hersenen de opgedane informatie op slaat in het geheugen. Deze gedachte maakt mijn geloof in het determinisme nog sterker dan het al was. De mate van geheugen en de mate van rigiditeit zijn volgens mij wel familie van elkaar, bij mijn schedelinhoud wel tenminste.
Het zwakke korte geheugen zorgde enkele dagen geleden voor een komisch voorval. Mijn moeder belde om het een en ander te vertellen, het bleef en het bleef maar duren, op een gegeven moment ging ik wat orde in de chaos scheppen in mijn flat. Ik ging ook allerlei atributen verzamelen die her den der lagen, als het waren het defragmenteren van een computer. Op een gegeven moment had ik alle kamers van mijn flat gehad om mijn mobieltje te zoeken, ik kon het nergens vinden. Was ook niet zo verwonderlijk want ik had het al die tijd dat ik met mijn moeder aan het bellen was tegen mijn oor aan gedrukt :silly:
 

 

Twijfelen heeft volgens mij veel met een sterk geheugen te maken. En het gezegde “het voordeel van de twijfel” kun je op meerdere manieren interpreteren. Dat je dingen opslaat die dichter bij wat waar is opslaat is niet altijd makkelijk, maar al rent de leugen nog zo snel de waarheid achterhaalt hem wel, is het niet vandaag, morgen, of overmorgen, dat is het misschien wel een volgende generatie mensen waar je invloed op hebt. Je kunt leugens in je geheugen opslaan, maar of je daar veel met opschiet betwijfel ik. Twijfelen zie ik als leegte-niets-blanco, alle opties staan nog open op momenten dat je twijfelt, bij niets-leegte-blanco is er nog geen informatie opgeslagen in mijn geheugen. Dit zie ik al het voordeel van twijfelen richting jezelf.

Het voordeel van de twijfel richting mensen/groepen/clubs die ik pas voor het eerst ontmoet lijkt me ook positief. Het probleem bij is dat het voordeel van de twijfel richting mensen/groepen/clubs maar 1 x geef. Naief gedrag richting de ander heeft als voordeel dat de ander over het algemeen zijn ware-aard laat zien. Als je na het voordeel van de twijfel gegeven te hebben toch bedonderd word dat de leugen volgens mij veel pervasiever in je geheugen gegrift. Dingen die al donderklap bij een heldere hemel gebeuren rakenje hersenen krachtiger. Naief overkomen, je kwetsbaar opstellen, zorgt er volgens mij voor dat je duidelijker het kaf van het koren weet e scheiden. Niet meteen maar als het gescheiden is dan zit het krachtiger in je hoofd.

.

 Alcohol & Geheugen
Geen mens is gelijk aan een ander, dus ik kan wat dit betreft alleen maar voor mezelf spreken. Als ik savonds mijn rode pilletje Quetiapine slik dan zakt mijn bewustzijn en geheugen flink. Niet meteen maar na een 45 minuten bevind het zich enkele octaven elders. Dit is ook eigenlijk de bedoeling van dat tabletje om mijn geheugen voor enkele uren in een achterafkamertje van mijn schedel te parkeren. Rond het middag uur de volgende dag is mijn bewustzijn en geheugen weer op het nivo van voor de inname.
Ik heb het gevoel dat het bij alcohol wezenlijk anders is, na een etmaal is de alcohol wel verdwenen uit je bloed, maar je geheugen lijkt me niet terug op het peil de dag er voor.
Ik drink vrijwel geen alcohol de laatste jaren, hoe het bij andere werkt kan ik niet weten, maar mijn geheugen vaart er wel bij, vooral de beelden die ik in mijn geheugen opsla.
Voor mij waren Quetiapine en alcohol ook communiecerende  vaten, sinds ik quetiapine van de psychiater kreeg komt het gewoon niet in mij op om alcohol te drinken.
En een doosje Quetiapine is vele malen goedkoper dan een bak bier, plus een beter geheugen bezorgd het mij een win-win-win situatie.
 

Als je in je geheugen een soort van mappen kunt maken van in de ene map zin (de hard disk) en een ander map van onzin (de themporary brain-files en de trash-files) die zo eens in de zoveel tijd automatisch gedelite worden zie ik wel als iets positiefs. En dat rode pilletje quetiapine helpt me daarbij dat ik morgen met een ‘schone lei’ wakker word.
Tenminste ik hoop dat ik morgen wakker word 🙂

***

Liegen & geheugen

Ik lieg, niet zo heel erg vaak, en ook niet over fundamentele dingen, maar ik ben niet altijd 100% eerlijk.
Het niet liegen heeft zeker een component van niet tegen oneerlijkheid en onoprechtheid kunnen.
Maar zou het niet liegen in sociaal contact voor je onderbewustzijn niet gewoon een vorm van egocentrisme zijn?
Als je eerlijk bent, en dus zonder dubbele bodems denkt dan heb je daar zelf ook profijt van. Je hoeft dan immers niet te onthouden wat je ooit gezegd hebt.

***
“Ik heb weliswaar eerder een olifantengeheugen dan een olifantenvel”

Bovenstaande woorden kwam ik laatst tegen op de website van Tistje. www.tistje.com
Ik vind het geweldig zoals Tistje het grote verschil beschrijft tussen het sterke geheugen van een olifant versus de huid van een olifant, en dit reflecteert naar zichzelf.

Het geheugen van een olifant en de huid van een naaktslak is voor mij wel van toepassing.
Misschien is de prikkelgevoeligheid wel een gevolg van een sterk geheugen, het zou me niet verbazen. Als dingen je echt “raken” worden die dingen volgens mij ook veel krachtiger op geslagen in je geheugen.

Update komt er aan, wanneer weet ik nog niet.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s