Verwerkingssnelheid

Bij het onderzoek naar autisme is bij mij naar voren dat ik laagbegaafd ben qua verwerkingssnelheid. Deze uitslag was voor mij overigens geen verassing. Bij mij zit er ook een ongewoon groot verschil tussen de IQ index verwerkingssnelheid en werkgeheugen. Bij mij moet de informatie vaak eerst door een 3 dubbele virusscanner en firewall eer dat het verwerkt is.
Als ik dan zit te denken over iets (voor andere ziet er dat dan uit als slapen of dromen) moet ik aan Wickie de Viking denken. Als Wickie de Viking aan het denken was, wreef hij eerst een tijdje met zijn vinger onder en langs zijn neus. En dan: “Jaaaaaaaaaaa, ik heb het ! ! !” Wickie de Viking sprong er dan bij in de lucht maar dat doe ik weer niet als de informatie verwerkt is. Een motorblok van een goed werkende Volkswagen Polo, geplaatst onder de motorkap van een oud Oostduits krakkemikkig Trabantje. Zo zie ik mijn eigen verwerkingssnelheid. Dat motorblok van een Polo loopt op zich wel soepel, maar ik kan er niet flitsend snel en hard met rijden als ie in een Trabantje is geplaatst.

Ik heb een IQ van 78, tenminste van de index verwerkingssnelheid. Hoe dat ze dat precies berekend hebben weet ik niet maar mijn verwerkingssnelheid is erg situatie gebonden. Tijdens feestjes, personeelsvergaderingen, carnaval, een kermis, een voetbalstadion, druk verkeer op een snelweg, komt mijn verwerkingssnelheid dicht bij een schilderij van Salvador Dali, een klokje dat aan gruzelementen is gevallen.
Nu is iedere autist anders maar ik las ergens dat autisten soms eens ze veel beeldjes per seconde verwerken met hun ogen, en mogelijk ook wel met andere zintuigen, dan vraag ik me soms toch af of mijn verwerkingssnelheid laagbegaafd is, of dat ik simpel weg veel meer te verwerken heb ik in een seconde?
Zoals ik een speld in een hooiberg vind, zo vinden NT-ers volgens mij die zelfde speld in een lucifersdoosje. Een hooiberg is groter dan een lucifersdoosje, ook het begrip verwerkingssnelheid is best wel relatief volgens mij. Als de sluizen van de Oosterschelde kering dicht zijn is er geen input en dus een goede verwerkingssnelheid, als de sluizen open zijn is er veel input en heeft de Oosterschelde tijd nodig om tot balans te komen.

 Voor een langzaam werkend apparaat als mijn lichaam gaat het leven veel en veel te snel. Als de massa al lang en breed klaar is ben ik nog maar op de helft. Lang geleden was er een vrouw op de TV die hier iets op had gevonden. Deze vrouw hoefde maar met haar vingers te knippen en alle stond stil. Ik probeer dat ook wel eens maar bij mij lukt het niet, oké, mijn vader is dan ook geen Tovernaar.

“En gaat het niet zoals ik wil dan doe ik *DIT* en alles staat stil.
Ik kwam net een treffend plaatje tegen over verwerkingssnelheid. In mijn geval duurt het niet zo lang dat ze gaan lopen, maar enige irritatie bespeur ik soms wel bij de ander dat ik niet vooraan heb gestaan toen de verwerkingssnelheden werden uitgedeeld.verwerkingssnelheid

Informatie die ik maar half verwerkt heb, heb ik eigenlijk nog maar voor 0,0% verwerkt. In mijn rationele denken heb ik niet veel aan halve dingen, het is alles of niets. En al er dan de half verwerkte informatie zich opstapeld ben ik die befaamde flipperkast die op tilt slaat. Zelfs van de kleinste informatie kan ik in de war worden gebracht. Vorige week sprak iemand mij aan met “U” Dit deed hij voor de grap, hij spreekt me nooit aan met “U” Het kwam over als een linkse directe van Mohammed Ali de me met een klap knock-out sloeg in de boksring. In mijn droom-denk-periode’s maakt het niet uit. Tijdens het droom-denken is zelfs the sky nog maar peanuts. In mijn droom-denken is alles mogelijk, heb ik alle tijd van de wereld. Slecht, zeg maar gerust heel slecht in de dialoog, maar met een monoloog kan ik redelijk goed uit de voeten.

Gezonde voeding, genoeg slapen/uitrusten, sporten.
Ik denk dat deze dingen ook heel belangrijk om minder problemen te hebben met verwerkingssnelheid/filteren. Ik zie mijn hersenen als ander halve kilo elektrische/epileptische activiteit, maar die ander halve kilo staan in héél nauw verband met onze beenspieren/armspieren, en de allerbelangrijkste spier ons hart met zijn pompfunctie, met onze ogen/oren, eigenlijk met ons hele lichaam. Lichaam en geest is een 1-heid. Met gezonde voeding en sporten zal ik nog een snelle Hugo worden. Maar de opvangcapiciteit word wel vergroot aan verwerken en filteren. Althans in mijn geval ervaar ik dit zo. Zoals je een auto gewone benzine en super-benzine kunt gebruiken als brandstof, zo reageerd de motor van ons lichaam ook anders wat voor soort brandstof je er in doe
Trappen lopen & verwerkingsnelheid.
Ik denk dat er wel een verband is tussen het lopen op een trap en hoe iemand met autisme informatie verwerkt. En dan bedoel ik in dit verband niet het echte lopen op een trap die je naar een andere verdieping brengt, maar het lopen van “trappen/treden” in het totaal plaatje van informatie in het sociale verkeer in het leven. Als je ergens lang woont kun je na verloop van tijd vlotjes van de boven verdieping van naar de begane grond lopen. Je kunt dit bij wijze van spreken met je ogen dicht. Stel dat je in een huis komt waar je nog nooit bent geweest, en je moet onder in de kelder een potje appelmoes halen dan gaat dat lopen op die trap erg langzaam. Ieder tree afzonderlijk moet je bestuderen om veilig bij dat potje appelmoes te komen.Ik denk dat dit principe bij mensen met autisme in het verwerken van sociale informatie ook zo werkt, omdat de grote boze buitenwereld nooit het zelfde is. De onvoorspelbaarheid noopt mij om in het sociale verkeer te lopen zoals ik naar dat potje appelmoes loop. En dat gaat in mijn geval e-r-g — l-a-n-g-z-a-a-m

Het~Leven/De~Tijd gaat vaak veel en veel te snel voor mij.
In mijn geval kan ik veel beter de tijd nemen, doe ik dat niet dat word ik genomen door de tijd.
Momenten dat de tijd stil staat vind ik heerlijk, dat zijn momenten dat ik eens een keer de baas ben over de tijd, en de tijd niet mij in zijn greep heeft. Vanmiddag was weer zo’n moment. In de verte zie ik 3 boten door het kanaal varen. Ik had makkelijk 3 keer de brug over kunnen steken alvorens de slagbomen naar beneden gingen en de ophaalbrug omhoog. Maar nee, ik bleef doelbewust wachten. Ik wilde dat verplichte moment van stilte/rust ervaren. Ik kan dan in alle rust/stilte de dingen verwerken. Het slow-motion effect.
En als klap op de vuurpijl komt er bij het naar boven hijsen van de brug ook nog eens een toepasselijk gedicht tevoorschijn.

**Hier kabbelt het water van nu naar later**
**De open burg is een pas op de plaats aan de stroom**
**Een stilte kruist er je droom**
Een hamster in zijn rond draaiend speeltje. Dat is een mooie illustratie hoe ik signalen verwerk. Zit ik stil ik dat reuzenradje dan loopt het verwerken van de signalen wel synchroon met wat ik kan verwerken. Ga ik lopen dan gaat het van kwaad naar erger, tot de signalen zo snel komen dat ik uit mijn reuzenradje donder. Loop ik in het reuzenradje en andere lopen ook in of op dat reuzenradje dat is het nog erger gesteld. Als kijker naar de stuntelende hamsters in het filmpje is het wel grappig om te zien, althans ik vind het grappig.
Soms heb ik het gevoel dat mensen het ook grappig vinden om mij te zien stuntelen, ik bedoel niet sadisme, maar wel komisch om een chaoot bezig te zien.
Een voorbeeld waarbij de ontvangende partij van de trage informatie verwerkende schedel ook last heeft.
de buurman van Flodder was zijn tuin aan het sproeien op een warme zomerdag. Tussen de coniferen zag hij plotseling zijn buurmeisje Kees liggen de zonnebaden. De echtgenoot van de buurman zag het op een afstand zo aan, en kneep plotseling de slang dicht. Buurman zelf had er geen erg in dat er geen water meer uit de slang kwam want hij was gefocust op het buurmeisje dat in de zon lag. Weer iets later liet de buurvrouw de tuinslang weer log, en de “kink was uit de kabel”
Als je op een warme zomerdag je tuin of de plantjes water gaat geven, of je bent je auto aan het wassen midden een tuinslang, of je bent zomaar wat aan het kliederen met water, komt het soms voor dat er een knik in de tuinslang komt. Op dat moment komt er geen water meer uit het uiteinde van de slang, maar op het punt waar de knik zit ontstaat een sterkere druk dan je wenst. Is op een gegeven moment de knik weer uit de tuinslang, dan komt er eventjes met veel kracht water uit de slang. Dit principe proef ik ook in de kabelbevezeling in mijn schedel, Met het grote verschil dat er geen water ophoopt maar woorden. het hoopt zich op en plotseling komt het er met veel kracht uit. Ook bij soortgenoten zie ik dat wel eens, een stil en bedeesd iemand die plotseling een kortstondige spraakwaterval word, waarna er weer stilte ontstaat.
Het is niet alleen een metafoor, het is volgens mij ook letterlijk een overeenkomst tussen een tuinslang en de kabels/vezels in mijn kop. 9700281-_tuinslang_anti-kni_25_meter
Ook het houterig lopen ontstaat is in feite een door een niet alledaagse verwerkingssnelheid, je benen zijn een ander lichaamsdeel dan je mond, maar de motor van je benen en je mond is wel dezelfde, namelijk je hersenen.Bij de kassa van een supermarkt loopt het verwerken van de ontelbare signalen regelmatig spaak, warm krijgen, zweten, trillen, en soms ook hyperventileren en paniekaanval is het gevolg. Ik zet mijn spulletjes ook uitgerekt op de band, op deze manier voorkom ik dat mijn achterbuurvrouw/buurman letterlijk in mijn nek zit te hijgen.
Laatst bij het Kruidvat, ik stond al een tijdje in de rij bij de kassa zonder een artikel, betalen wegwezen, betalen en wegwezen, betalen en wegwezen was het credo, eindelijk aan de kassa beland vroeg ik naar een goedkoop treinkaartje van 13.99 euro. En ja mevrouw had er eentje voor me, ze legde netjes uit het werk. Ik betaal met een briefje van 50 euro, ik krijg het treinkaartje van 13,99 in mijn handen gedrukt, en ik roets als een hazewind de winkel uit, in de centrale hal van het winkelcentrum kom de kassajuffrouw naar me toe.
“Kom eens terug meneer, u krijgt nog 36 euro wisselgeld terug” :unsure:
Ik loop weer terug naar de kassa, waar inmiddels weer een lange rij staat, met blikken in hun ogen of ik op school nooit rekenles heb gehad.
Alstublieft meneer zegde de kassa juffrouw bij het overhandigen van het wisselgeld. “Maar ik krijg toch 36 euro en 1 euro-cent terug”
Wij doen niet aan centen kreeg ik te horen. “Oke” zij ik, en ik scheerde opnieuw als een hazewind de winkel uit.
Dit is een geval van een negatieve verwerkingssnelheid.Nu een geval dat ik best wel sterk ben ik het verwerken van de signalen. Zondagsmorgen krijg ik wel eens bezoek aan de voordeur van een man die de leer van god komt brengen, met de wacht-toren in de hand begint hij te spreken. “Goedemorgen” is meestal zijn openingswoord. Alle elementen om me goed te voelen zijn aanwezig. Een 1 op1 situatie, Het is een vertrouwde omgeving bij mij in de deur opening. Ik herken de man van de vorige keer toe hij een praatje kwam maken, het is een aardige man. En de evolutie-theorie van Darwin staat als een huis, tenminste voor mij. De eerste keer kreeg ik gewoon medelijden met deze man, dat ik hem na een minuut of 15 van zijn stuk had gebracht. Maar hij komt naar mij, ik kom niet bij hem aan de deur denk ik bij mezelf. Ondanks dat zijn religie geen indruk op me maakt komt hij toch regelmatig terug, en iedere keer opnieuw ratel ik het zelfde verhaaltje af hoe ik over “de dingen” denk.
***
De 100 meter sprint tijdens een atletiek meeting in Bazel.
In baan 1 staat Carl Lewis. In baan 2 staat een schildpad.
De bookmakers zullen vast inzetten op Carl Lewis dat hij als 1e de 100 meter heeft afgelegd. Maar wie heeft er na afloop het meeste tijd gehad om de details van die 100 meter in zich op te slaan? Het lijkt me dat dat die schildpad is. Je kunt wel snel-flitsend-speedy zijn, maar dat is heus niet per definitie positief. Heeft Carl Lewis gezien dat er op de tribune 2653 legen plekken waren, waarschijnlijk niet. Nu wil ik niet beweren dat die schildpad ze wel gezien heeft, maar de schildpad heeft in ieders geval wel meer tijd gehad om die 2653 lege plekken te zien.
Als je bedachtzaam twijfelachtig en dus traag bent in je hersenpan zou best eens kunnen betekenen dat je uiteindelijke berekening geavanceerder is doordat je meer details in je berekening verwerkt. Shel Silverstein heeft daar ooit een prachtig gedicht over gemaakt, bij de beelden die bij me boven komen in dit gedicht geniet ik van.
het ontbrekende stukje 1
 ***

Ik geef toe dat hij wat wishful-thinking is richting de slakkengang hoe mijn schedelinhoud zich beweegt. Traagheid, kun je het eigenlijk wel traagheid noemen als je geest langer stil staat bij de dingen? Niet-roekeloosheid/doordacht klinkt al een stuk positiever dan traagheid. Alles is relatief.

Update komt er aan, wanneer weet ik nog niet.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s